Aktualności z Ekowiedzy

Istotnie zmiany procedury uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny

Produkty uboczne powstające w wyniku procesu produkcyjnego

Zmieniła się procedura uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny[1].

Po przedłożeniu marszałkowi województwa zgłoszenia wraz z odpowiednimi dowodami, zamiast dotychczasowej tzw. milczącej zgody, od 29 sierpnia 2018 r. marszałek województwa, po uzyskaniu pozytywnej opinii WIOŚ, może wydać decyzję o uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny albo wydać decyzję odmowną.

W przypadku negatywnej opinii WIOŚ – wyda zawsze decyzję odmowną.

Za produkt uboczny mogą zostać uznane np. trociny, wióry, zrębki, kora z tartaków, stolarni, zakładów meblarskich itp.

Tak jak dotychczas, przedmiot lub substancja, powstająca w wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym celem nie jest jej produkcja, może być uznana za produkt uboczny, niebędący odpadem.

Warunki

  • przedmiot lub substancja będzie na pewno wykorzystywana bez dalszego przetwarzania;
  • jest produkowana jako integralna część procesu produkcyjnego;
  • spełnia istotne wymagania prawne i nie oddziałuje negatywnie na środowisko i życie ludzi.

Zgłoszenie

Poprawne zgłoszenie musi zawierać następujące informacje:

  • imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;
  • numer identyfikacji podatkowej (NIP) – od 30 kwietnia 2018 r.;
  • określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny;
  • wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny oraz ich masy;
  • opis procesu produkcyjnego, w którym powstaje przedmiot lub substancja, i procesu, w którym zostaną one wykorzystane.

Kontrola WIOŚ

Przed wydaniem opinii WIOŚ może przeprowadzić kontrolę w zakresie objętym zgłoszeniem. W kontroli może uczestniczyć marszałek województwa, a przedmiotowa kontrola wstrzymuje bieg 14 dniowego terminu do wydania opinii przez WIOŚ.

Zmiana

Przed 29 sierpnia 2018 r. obowiązywała zasada tzw. milczącej zgody – uznawano, że przedmiot lub substancja jest produktem ubocznym, gdy marszałek województwa w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zgłoszenia nie wydał decyzji o sprzeciwie. Jeśliby odpady niebezpieczne uznane były za produkt uboczny w drodze milczącej zgody, to mogłyby być dalej przetwarzane bez zastosowania wymogów ochrony środowiska, w instalacjach do tego nieprzystosowanych lub bez zastosowania przepisów dotyczących gospodarowania odpadami. Sytuacja taka mogła powodować zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz środowiska. Zmiana przepisów pozwoli wyeliminować takie ryzyko.

Decyzja

Decyzja marszałka województwa o uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wydawana będzie na czas oznaczony (nie dłuższy niż 10 lat). Przedsiębiorca ma możliwość odwołania się od tej decyzji do Ministra Środowiska.

Zmiana procesu produkcyjnego, w którym powstaje produkt uboczny, zobowiązuje przedsiębiorcę (wytwórcę przedmiotu lub substancji) do dokonania nowego zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny. Musi on również dokonać nowego zgłoszenia, gdy nastąpią zmiany w procesie produkcyjnym, w którym wytworzony przez niego produkt uboczny jest wykorzystywany.

Terminy

Istotne jest to, że zgłoszenia złożone i nierozpatrzone do dnia 29 sierpnia 2018 r. podlegają znowelizowanym przepisom.

Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie nowych przepisów (czyli przed dniem 29 sierpnia 2018 r.) wygasa 1 marca 2019 r.

W związku z powyższym nieuzyskanie do tego dnia decyzji o uznaniu przedmiotu lub substancji za produkt uboczny spowoduje, że nie będzie to już produkt uboczny lecz odpad, dla którego (dla danego rodzaju i kodu) od tej daty wymagane jest m.in.:

  • prowadzenie odpowiedniej ewidencji odpadów;
  • posiadanie pozwoleń i zezwoleń związanych z gospodarką odpadami;
  • posiadanie wpisu do rejestru BDO w zakresie wykonywania usługi transportowania odpadów;
  • dotrzymywanie warunków technicznych oraz standardów emisyjnych dla spalania lub współspalania odpadów w przypadku ich termicznego przekształcania, gdy nie kwalifikują się do biomasy w rozumieniu przepisów o standardach emisyjnych.

Ponadto, jeżeli dotychczasowy produkt uboczny, z braku uzyskania ww. decyzji, będzie odpadem, to może to mieć wpływ na dotychczasowe umowy z kontrahentami, koszty produkcyjne, konkurencyjność itd., a w konsekwencji na wzrost cen produktów (np. mebli).

Wprowadzono przepis, że w powyższych postępowaniach uniemożliwiono organizacjom społecznym występowania (w sprawach dotyczących innej osoby/instytucji) z żądaniem wszczęcia postępowania lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, nawet jeśli przemawia za tym interes społeczny.

Autor: Aleksandra Banaś

[1] Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o odpadach (Dz. U. poz. 1564).

Poprzedni artykułNastępny artykuł

FreshMail.pl