facebook pixel
Aktualności z EKOwiedzy

Nowe standardy emisyjne i obowiązki dla średnich źródeł spalania paliw

średnie źródła spalania paliw emitujące zanieczyszczenia

Transponowana do polskiego prawa dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (dyrektywa MCP) określa normy emisji do powietrza: dwutlenku siarki, tlenku i dwutlenku azotu (w przeliczeniu na dwutlenek azotu) oraz pyłów – dla średnich źródeł spalania paliw, czyli takich, których nominalna moc cieplna jest równa lub większa niż 1 MW i mniejsza niż 50 MW. Dyrektywa MCP wprowadziła obowiązek objęcia średnich źródeł spalania paliw systemem pozwoleń lub rejestracji i obowiązkowym monitorowaniem emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz wprowadziła wymagania dotyczące eksploatacji urządzeń redukujących emisję.

Wymagania emisyjne dyrektywy MCP wdrożone do rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów będą miały zastosowanie do istniejących średnich źródeł spalania paliw od 1 stycznia 2025 r. – w przypadku średnich źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej >5 MW, a od 1 stycznia 2030 r. – w przypadku średnich źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej ≤5 MW), natomiast dla nowych średnich źródeł spalania paliw – z chwilą oddania do użytkowania po 19/20 grudnia 2018 r. Utworzony będzie publicznie dostępny Rejestr średnich źródeł spalania paliw, prowadzony od 1 stycznia 2019 r. w wersji elektronicznej przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami.

Emisja do powietrza substancji ze średnich źródeł spalania paliw była uregulowana w prawie polskim, ale w związku z dyrektywą MCP w niektórych przypadkach standardy emisyjne zostały zaostrzone oraz rozszerzone i doprecyzowane zostały niektóre przepisy związane z: zawartością wniosków o wydanie pozwoleń na emisję zanieczyszczeń do powietrza, informacjami zamieszczanymi w zgłoszeniach dotyczących emisji zanieczyszczeń do powietrza, prowadzeniem Rejestru średnich źródeł spalania paliw. Zmiany te dotyczą również przeprowadzania analizy potrzeby wprowadzenia bardziej rygorystycznych od wynikających z dyrektywy MCP, dopuszczalnych wielkości emisji zanieczyszczeń do powietrza dla średnich źródeł spalania paliw, zlokalizowanych w strefach, w których nie są dotrzymywane standardy jakości powietrza (wykorzystywana do przygotowywania programów ochrony powietrza).

Okresowe pomiary emisji zanieczyszczeń do powietrza

Do tej pory obowiązek pomiarów emisji zanieczyszczeń do powietrza dotyczył źródeł spalania paliw tylko tych wymagających pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego. Od 13 czerwca 2018 r. został on rozszerzony o średnie źródła spalania paliw wymagające zgłoszenia z uwagi na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – zgodnie z rozporządzeniem zmieniającym rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody. Pomiary okresowe dla średnich źródeł spalania paliw wymagających zgłoszenia będzie trzeba wykonywać wg tych samych metod referencyjnych co do tej pory, ale rzadziej, bo nie 2 razy w roku, lecz co najmniej raz na 3 lata.

Ponadto nowelizacja reguluje, że dla szczytowych średnich źródeł spalania paliw okresowe pomiary emisji zanieczyszczeń do powietrza powinny być prowadzone nie rzadziej niż raz na 5 lat, z tym że dla średnich źródeł spalania paliw 1-20 MW prowadzi się je za każdym razem po upływie trzykrotności określonego dla niego średniego rocznego czasu użytkowania, a dla średnich źródeł spalania paliw 20-50 MW za każdym razem po upływie określonego dla niego średniego rocznego czasu użytkowania.

Pierwsze okresowe pomiary emisji ze średnich źródeł spalania paliw

Pierwsze okresowe pomiary emisji zanieczyszczeń do powietrza ze średnich źródeł spalania paliw należy przeprowadzić dla istniejących średnich źródeł spalania paliw >5 MW podlegających zgłoszeniu do 1 stycznia 2024 r., a do 1 stycznia 2029 r. – dla średnich źródeł spalania paliw 1-5 MW. Dla nowych średnich źródeł spalania paliw 1-50 MW pierwsze okresowe pomiary emisji zanieczyszczeń do powietrza trzeba przeprowadzić w terminie do 4 miesięcy od daty uzyskania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, pozwolenia zintegrowanego, dokonania zgłoszenia albo od daty rozpoczęcia użytkowania średnich źródeł spalania paliw (od najpóźniejszej daty jednego z wymienionych zdarzeń). Pomiarowe postanowienia odnośnie nowych średnich źródeł spalania paliw dotyczą, zgodnie z dyrektywą MCP, średnich źródeł spalania paliw oddanych do użytkowania po 19 grudnia 2018 r., a w przypadku wydania pozwolenia na budowę średnich źródeł spalania paliw po 18 grudnia 2017 r. – oddanych do użytkowania po 20 grudnia 2018 r.

Normy pomiarowe emisji zanieczyszczeń do powietrza

W kwietniu 2017 r. Polski Komitet Normalizacyjny opublikował nowe wydania norm, m.in. EN 14789, EN 14790, EN 14791, EN 14792, EN 15058, określając trzymiesięczny termin, w którym normy te powinny być zastąpione polskimi ich odpowiednikami (do 31 lipca 2017 r.). Tymczasem laboratoria należące do wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska, jak i te komercyjne, posiadają systemy pomiarów emisji zanieczyszczeń do powietrza dostosowane nadal do starych norm. W związku z tym Główny Inspektorat Ochrony Środowiska przeprowadził konsultacje z producentami analizatorów i laboratoriami badawczymi oraz z Polskim Centrum Akredytacji i na ich podstawie wprowadzono przepis przejściowy do rozporządzenia nowelizującego mówiący, że stare normy będzie można stosować w pomiarach emisji zanieczyszczeń do powietrza do dnia 1 stycznia 2020 r., co powinno dać wystarczający czas na wprowadzenie nowych norm do aparatury pomiarowej.

Pomiary emisji zanieczyszczeń do powietrza ze źródeł spalania paliw (w tym ze średnich źródeł spalania paliw) muszą być nadal wykonywane przez akredytowane laboratorium. Pomiary te można wykonać przez laboratorium zakładowe, jeżeli prowadzący takie źródło spalania paliw posiada certyfikat systemu zarządzania jakością (ISO), ale laboratorium też musi być objęte systemem zarządzania jakością.

Autor: Aleksandra Banaś

Poprzedni artykułNastępny artykuł