facebook pixel
Aktualności z Ekowiedzy

Sposoby ustalania opłat za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej

Zmniejszanie naturalnej retencji na terenie nieruchomości

PGW Wody Polskie przygotowało wskazówki (tzw. niewiążące stanowisko) dla gmin, pomocne przy ustalaniu opłat za zmniejszenie retencji terenowej, w odpowiedzi na liczne pytania zgłaszane w tej sprawie. Według art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo wodne opłatę za usługi wodne uiszcza się m.in. za trwałe zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2, jeśli zmniejszono powierzchnię biologicznie czynną w wielkości powyżej 70% powierzchni nieruchomości, a nieruchomość ta nie jest objęta systemem kanalizacji otwartej ani zamkniętej.

Obowiązek ustalania wysokości tej opłaty należy do gminy, tj. do wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast. Opłacie tej podlega każdy, kto sprawuje władztwo nad taką nieruchomością, a więc osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące: właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych, użytkownikami wieczystymi gruntów, posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego nie ponosi się jedynie za jezdnie (tj. części dróg przeznaczonych do ruchu pojazdów) dróg publicznych oraz drogi kolejowe, z których wody opadowe lub roztopowe są odprowadzane do wód lub do ziemi przy pomocy urządzeń wodnych umożliwiających retencję lub infiltrację tych wód.

Zmniejszenie retencji na terenie nieruchomości nieobjętej dotychczas pozwoleniem wodnoprawnym można określić np. za pomocą danych z rejestrów prowadzonych przez gminę na potrzeby ustalenia podatku od nieruchomości, wypisów z ewidencji gruntów i budynków, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwolenia na budowę, dokumentów składanych w celu dokonania odbioru budowy. Dane potrzebne do ustalenia opłaty mogą być też przekazane dobrowolnie przez podmiot obowiązany do opłaty w szczególności dotyczące ustalenia, czy dana nieruchomość posiada urządzenia do retencjonowania wody z powierzchni uszczelnionych oraz pojemności tych urządzeń. Natomiast dane dotyczące nieruchomości objętej pozwoleniem wodnoprawnym (od 2018 r. jest to nowy rodzaj decyzji na wykonanie trwałego zmniejszenia retencji na takich nieruchomościach) powinny być w tej decyzji.

Od kiedy naliczać opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej

Opłacie podlega nieruchomość (większa niż 3500 m2) nieobjęta systemem kanalizacji otwartej ani zamkniętej, której powierzchnia naturalnej retencji terenowej przed dniem 1 stycznia 2018 r. bądź po tym dniu uległa zmniejszeniu tak, że zmniejszyła się powierzchnia biologicznie czynna w wielkości powyżej 70%. Opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji oblicza się mnożąc jednostkową stawkę opłaty (zróżnicowanej w zależności od tego, czy zastosowana jest kompensacja retencyjna i jakiej pojemności są urządzenia do retencjonowania wody z powierzchni uszczelnionych) razy wielkość całej utraconej powierzchni biologicznie czynnej [m2] i czasu (stawki odnoszą się do 1 roku). Opłatę należy wyliczyć za cały rok, a następnie trzeba ją podzielić na kwartały, gdyż obowiązany podmiot musi dokonywać wpłat kwartalnych.

Informacja o wysokości opłaty po 31 marca – za I kwartał 2018 r.

Obowiązkowo w informacji przekazywanej podmiotom powinny znaleźć się: nazwa i adres podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty, kwartalna wysokość opłaty, sposób obliczenia opłaty, termin wniesienia opłaty (14 dni od dnia doręczenia informacji), numer rachunku bankowego urzędu gminy/miasta, na który należy uiścić opłatę, pouczenie o następstwach nieuiszczenia opłaty w terminie, podpis osoby upoważnionej do sporządzenia informacji.

Poniżej zestawiono wyjaśnienia PGW WP zawarte w materiale pomocniczym dotyczące podstawowych pojęć zastosowanych w ustawie – Prawo wodne związanych z obowiązkiem naliczania przez gminy opłat za usługi wodne za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej, których ta ustawa nie definiuje.

Jak rozumieć pojęcie „nieruchomość”?

Przy ustalaniu powierzchni nieruchomości należy stosować zasadę „jedna księga – jedna nieruchomość”, bez względu na to, ile księga wieczysta obejmuje działek oraz czy graniczą one ze sobą czy nie.

Jak rozumieć pojęcie „powierzchnia biologicznie czynna”?

Najlepiej skorzystać z definicji „terenu biologicznie czynnego” określonej w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury, według której jest to „teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie”. Przy ustalaniu wielkości wyłączenia powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej trzeba przyjąć, że powierzchnia biologicznie czynna to teren o nawierzchni przygotowanej tak, aby zapewnić naturalną wegetację roślin i magazynowanie wód opadowych.

Jak rozumieć pojęcie „system kanalizacji otwartej lub zamkniętej”?

Przez system kanalizacji należy rozumieć zespół urządzeń służących do odprowadzania wód opadowych i roztopowych z danego terenu, którymi mogą być urządzenia kanalizacji deszczowej jak i kanalizacji ogólnospławnej. Przy czym – zamknięte systemy kanalizacji to rurociągi oraz zamknięte kanały ściekowe wraz ze studzienkami, a otwarte – to m.in. rowy.

Z materiału pomocniczego PGW WP wynika, że obowiązek naliczania opłaty za zmniejszenie retencji dotyczy nieruchomości, która faktycznie nie jest podłączona do zewnętrznego systemu kanalizacji otwartej ani zamkniętej, bez względu na to czy w danym miejscu (miejscowości) jest wybudowany system kanalizacji i czy nieruchomość ta może być do niego w każdej chwili podłączona. Tak więc opłata dotyczy nieruchomości, gdy wody opadowe i roztopowe oprowadzane są poprzez wewnętrzny (zakładowy) system odprowadzania deszczówki i niezależnie od tego, czy za pomocą urządzeń retencjonujących wodę, czy bez nich, z tym że opłata ta będzie niższa przy zastosowaniu urządzeń retencjonujących czyli przy tzw. kompensacji retencyjnej.

Jak rozumieć pojęcie „roboty” i „obiekt budowlany”?

Pojęcie „robót” zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN oznacza zbiorowe prace wykonywane do zrealizowania przedsięwzięcia. Natomiast zgodnie z Prawem budowlanym za „obiekt budowlany” uznaje się wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych budynek, budowlę lub obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Opłata za zmniejszenie retencji powinna być więc naliczana nie tylko w przypadku wybudowania budynku, ale również w przypadku wykonania jakiegokolwiek przedsięwzięcia zmniejszającego na danej nieruchomości magazynowanie wody w ziemi.

Autor: Aleksandra Banaś

Źródło:

Przeczytaj także: Nowe prawo wodne – jak, kiedy i za co będziesz płacił?

Poprzedni artykułNastępny artykuł

Newsletter

Zapraszamy do subskrypcji naszego newslettera
*zasady przetwarzania danych

FreshMail.pl
 
Aby otrzymać darmowego
e-booka zapisz się do naszego newslettera*

FreshMail.pl